Thursday, 3 October 2013

Bandung - Day 2

Assemekommmmm!!

Hola mi amor. Gitu nak berspanish bagai di pagi Khamis yang sejuk ni.

I nak sambung cerita Bandung trip day 2 ni. You guys ready? Stop buat kerja & concentrate pada penceritaan I ok? Kalau kantoi, sebut nama I 3x, puii kat muka boss you. Hahahah. Matilah.

27 September 2013, Jumaat.

So our 2nd day ada lah masa untuk bersenggang. Takdak apa plan pun. Dah plan asal pun nak beli kain ja. Jadi mati kutu sikit la takdak plan. Bangun pagi-pagi tu otak I dah ligat nak pi mana la dengan balance time dok ada ni. We just have to be at the airport around 12ish pm. Masa tu baru pukul 8am. Boleh terbangun awal pulak pagi tu. Biasa lah dah kertu ni, tak boleh dah tido lama-lama. Kalau kat rumah pun, pukul 8am dah terjaga, otak dok ligat dah plan nak buat apa hari tu especially on Saturday sebab Hubs kerja. Anyhoo, back to Bandung. Susah haih nak type pakai blazer ni. Ketat kat pelipat tangan uols. Then I teringat Hubs cakap kalau nak cari boutique Oakley, cari kat dalam big-big malls. So I pun gigih google mana mall ada Oakley. Jumpa la kat Plaza Dago. I usulkan proposal nak ke sana. I ok ja pi sorang. Tapi Zaimah & Jijah risau la I pi sorang-sorang so depa pun nak tag along. Ok jugak with me. The more the merrier katanya. Wati & Erwan tak boleh ikut sebab tailor nak hantar suit kat hotel later on. So depa just went to a saloon for Wati's routine - hair fix. Gila murah Erwan buat suit. The tailoring only took 1 day! Semalam tempah, hari ni siap. Keles. Elok pulak tu tailor tu jahit. 

We all turun breakfast dulu before we stomp the road. Breakfast was so good. Banyak pilihan makanan to choose from. But being a typical Malaysian, I cari jugak nasi goreng, bihun goreng, ayam masak kicap. Hahahaha. Masa dok makan tu la baru terperasan ada 2 tables orang Malaysia jugak. Nampak tak pirashat disitu? Hahah. Cepat-cepat makan sebab dok hambat time. Rugi la time kalau dok membazir dekat makan ja. I dah tanya Concierge hotel how long it will take from our hotel to Plaza Dago. Katanya around 15-20mins. Ohh ok la tu. Macam dari rumah I pi Gurney Plaza ja. On a given day lah kan. Tak book taxi lagi sebab I tak berani nak janji what time we can get ready.
Keji kan kata breakfast tapi tak tunjuk makanan pun. Tunjuk muka sendiri ja. Hahaha. Haaa orang kat blakang tu orang Malaysia uols.
 Dah siap makan tu baru turun kat Concierge & was told to wait around 10mins. Kaki dah ketaq, mana boleh tunggu. Tapi Concierge kata kat luar banyak taxi. Berjalan la kami tunggu taxi kat luar. Tunggu punya tunggu tak jugak kelihatan taxi. Masuk dalam balik suruh Concierge call kan taxi. Kena tunggu 30mins pulak dahhhh. Berasap dah masa tu tapi I buat relax ja la. Sebab I yang gedik nak pi Plaza Dago tu sangat. Satgi kena carut pulak dengan Zaimah & Jijah. Hahaha. But tak sampai 15mins pun, taxi sampai. Yes perjalanan sekejap ja. Dekat ja sebenarnya cuma yang buat lambat sebab mostly jalan kat Bandung semua one way. Kena round-round the world. Hehehe. Semangat membara ni masa tu. At last dapat jugak cap untuk Hubs. Sekali.....masa taxi dah berhenti...jeng jeng jeng...I tengok depa bubuh pagar-pagar hijau tu & pasepa buruk sangat mall ni? TUTUP! Pantet ayam betul. Boleh tutup pulak? Baru la taxi driver tu nak bagitau "Iyaaaa...saya lupa mall ini ditutup" Aku macam nak hempuk handphone bata aku ni kat kepala dia. Yang Concierge pun tak reti bagitau ka. Makaliham betoiiii. Amboi marah naaauuu. Rupanya mall tu tutup untuk renovation since lepas raya hari tu. Dia pun suggest la kat kami pi mall kat Jalan Alun-alun if i'm not mistaken. Dah sampai situ, dia berhenti kat simpang ja suruh kami jalan masuk sendiri. Fak lah. Memang la dah nampak mall tu from where he stopped, tapi nak ka kami buang masa jalan kaki kan. Katanya kalau dia nak hantar sampai depan mall, kena pusing jauh. Terus kami jalan menghala balik hotel. Oh tak jauh pun tempat tu dari hotel. Cuma jalan a bit jammed sebab jalan depan hotel tu ditutup for Braga Festival 2013. I will tell about it later. Seronok jugak on foot kat tempat orang kan. Taktau jalan, tanya polis kat situ. Dekat ja pun. And rupanya Trans Studio hanyalah 5mins away from hotel. Cisss. Dah nak balik baru tau. Hahaha. Takpa next time aja.
Atas jejantas. Mula berlagak nak lintas jalan bawah jejantas ni. Tapi agak scary nak lintas jalan kat Bandung ni. Jejantas ni pun agak scary sebenarnya. Tapi sempat ja bergambar kan? Huhuhu.
Along Jalan Braga depan hotel tu, tiap-tiap hujung minggu akan diadakan festival. Namanya Braga Festival 2013. So hari jumaat tu, depa dah setting-setting semua la. Pentas-pentas, arts & what not kat tengah-tengah jalan raya tu. Ada la tribute to Nike Ardilla and penyanyi-penyanyi depa la I tak ingat nama. 
Tengah jalan-jalan kat pintu gerbang ni, tiba-tiba ada sorang budak perempuan tarik I "Assalamualaikum. Saya wartawan dari Edisi Bandung. Mau nggak jadi model sebentar untuk kami?" Hahahahah. Aku pakai spek sebab tu nampak hot. Ampa menyesai kot sat bila aku buka spek. Hahahah. Terus jawab "Sorry..rushing ni. Ada flight to catch." Terus blah sambil ditertawakan oleh Jijah & Zaimah. 

I suka jalan-jalan camni kat tempat orang. Boleh belek-belek apa yang ada kiri kanan kita. Apa lagiiii...posing la tengah jalan...
Ibuk-ibuk di Braga Walk.
I freakin love this two shots.
Rupa-rupanya kat bawah hotel tu ada kedai ala-ala 7eleven. Masuk pulak tengok ada jual Beng-beng! Torbayeeekkk. Terus mintak sekotak. Tapi diorang pun tak cukup sekotak. So pi la kedai seberang jalan and yes depa ada sekotak. I beli sekotak tu teruih. Hah. Hubs kata apa? Beli kat dia something yang kat Malaysia takdak? Nah amik Beng-beng sekotak. Hahaha. Aci ja kan?
Do you love me more now???
Kebetulan jugak nak balik bilik tu, saja la jalan-jalan bawah hotel. Oh layout hotel ni special sikit. Lobby untuk check in ditingkat atas. Tapi kalau taxi or van yang disewa hantar kita, they will drop us dekat basement. Nak naik lobby pun kena ikut basement tu. And basement tu termasuk parking. Situ jugak jalan masuk ke hotel lain. Tak salah I hotel tu nama Fave Hotel. Macam on sharing basis la the grounds. Paham tak? Sebab I pun kurang paham kot mana pulak Fave Hotel tu. Anyway, secara kebetulan ada satu booth jual baju baru nak bukak for the Braga Festival la. Kami ni dok berkira-kira nak pi tengok ka dak. Duit dah nyawa-nyawa ikan dah ni. Takpa, ikut instinct. Instinct mesti la kata "P TENGOK AIDA. SATGI HANG MENYESAL" Hahaha. Either way, tengok pun menyesal tak tengok pun menyesal. Marilah kita pergi menyesalkan diri. Jijah & Zaimah bought each a pants. And I bought a dress. Tewas. 

Balik bilik terus pack-pack barang yang still hanging around & check out. Si pak supir tu dah dok tunggu kat bawah. Airport tak jauh pun cuma tak mau la nak rushing kan. Biar sampai awal. Nak lunch tu takpa kendian fikir. Banyak kedai makan kat luar airport. Beg tu nak check in dulu. Kami orang first check in bag. Masa sampai tu counter pun tak bukak lagi. Hahah. Semangat nak balik Malaysia. Tanah tumpahnya darahkuuuu. Tak payah nak semangat sangat lah Aida. Dah siap check in, trus pi lunch kat luar tu kedai nama apa tah. Kira-kira duit, Alhamdulillah cukup lagi rupiah untuk makan. Hahah sedih nak makan pun kena kira duit. Takpa. Biar takdak duit nak makan. Jangan takdak duit nak beli baju. Kesedihan tu lagi tak dapat dibendung. Matilah statement ni kalau laki aku baca.
Aksi-aksi syok sendiri before we say goodbye to Bandung.
Maka dengan itu, berakhirlah percutian pendek kami di Bandung untuk kali ini. I will surely miss Bandung & kedai-kedai kain semua and I will surely be back. Kali ini, membawa bank iaitu Kamaruzaman. Hahahaha. 

A special thanks to Shafawati for this trip. None of this would had taken place if it wasn't because of you. We owe you a lot for this. Peace!

Thank you as well to Zaimah, Jijah & Erwan for making this trip much more fun. Kalau ada salah silap kata & perbuatan, harap dimaafkan. Aku ini...wanita biasa...awwww!

Last but not least, ada sedikit gambar roads in Bandung. Betul-betul sikit. Hahahah.

 
 

Keep on refreshing ok babes? I nak cerita pasal Post Bandung pulak next. 

Ok p sambung buat kerja.







Wednesday, 2 October 2013

Bandung - Day 1

Hello uols!

26 September 2013, Thursday.

Flight ke BDO was at 6.20am. Terkocoh-kocoh ke airport at 4am. Luckily Wati staff Airasia. Dia peramugari nok. So dapat la parking yang dekat. Kata pun staff parking. 
Mrs Jijah, Ms Wati & Mrs Zaimah.
Mrs Tuan Tanah.
Sampai terus check in bag & lepak kat boarding hall. Zaimah tu dah la beli on board meal, siap tengah lepak tu beli Crepe apa ka tu lagi. Hahah. Yang kami kepala dah dok bheng sebab tak cukup tido. Tp tunggu pun tak lama. Dalam an hour macam tu dah calling for boarding. Lucky us again,Wati was on board as well. Dapat la kami seats next to each other. Wati & Erwan sat on the next row. Eh banyak la benda lucky because of Wati. If it's not because of her pun, this Bandung trip would not had happened. Terhutang budi rasanya. Huhuhu. Terima kasih Wati. We owe you one! I tak tunggu lama lah. As soon as the craft took off, ppffttt padam. Terbau-bau nasi lemak kat hidung ni. I thought nasi lemak Zaimah. I ada jugak rasa-rasa macam Jijah ada semawa I makan. I ingat kot la Zaimah suruh dia semawa I. Tapi I macam mamai-mamai masa tu. Sadar tak sadar gitu. Ntah macam mana boleh terjaga. Tengok-tengok baik punya semua dok podu nasi lemak. Terus order la jugak. Takkan satgi sampai sana depa nak tunggu I sorang ja mencekik. Pastu si Erwan dok perli-perli I. I ingat dia main-main, sekali betul la dah nak mendarat. Kelas penggunaan bahasa. Kelam kabut makan nasi lemak. Habis jugak. Hehehe. 
6am in the morning. Ini jarang-jarang berlaku.
Landed. Happy sangat dah landed tu. Cuaca pun sejuk-sejuk nyaman ja. Masa tu baru pukul 9ish Bandung time. Beratur agak lama la for immigration check. After settled with the checking, keluar la nak cari transportation. Di approach oleh orang yang jual simcard. Dengan tamak habola nya me & Jijah bought the card. Sekali kau, mana celuih masuk simcard tu dalam phone kami. Ahhh. Nasib baik Jijah brought her working phone. Yang phone basic tu. Dapat la call Mak & Hubs sat nak bagitau dah sampai ja pun. Dah dapat Avanza sebijik, terus made our way to Kartika Sari (sakit hati sebut nama ni). Oh ya, Avanza ambik 12 jam, bayarannya Rp550, 000 beserta supir. Thanks Wati for this too!
Our ride.
Terus menerus  ke Kartika Sari sebab itu ja yang dah buka pun. Nak pi check in tak boleh lagi time tu. Nak pi Pasar Baru, tak bukak lagi. Itu pun kami sampai, depa baru sudah mop lantai. Heheheh. Cerita di Kartika Sari, mak agak terbakaq dada. Depa jenis tak bubuh tag harga. So dok kena tanya la berapa. Bagi pulak harga ratusan ribu puluh-puluhan rupiah. Jenuh nak convert. I ni pentamak, main ambil ja tak fikir panjang dah. Sebab pakcik I order. Pastu fikir jugak beli la sekali untuk rumah mak & rumah mama. And untuk ofis jugak. So 5 ketoi la beli. Sekali kau, 700k plus!! Terkezut mak. Convert punya convert, dekat RM200 jugak. Huuuwwaaa nangis tak berlagu. Bukan la nak berkira bab makan tapi tu baru pi 1st store kot. Tak agak-agak aku ni pun. Haihhh. But then, damage done. Move on. Ececeh move on konon. Sampai balik Penang I dok mengungkit. Hahahah. Yang buat bagi puas hati sikit pun sebab depa wrap cantik-cantik letak dalam box. Senang nak usung.
Erwan being silly. As always.
I tak sempat rasa pun sedap ka tak. Tengah potong kat ofis, dan-dan tu habis.
Next terus gerak ke Pasar Baru. Masing-masing jari-jemari dah gatai nak membeli. Memang jadi gila baq hang sampai kat sini. Too many to choose from. Macam-macam jenis sampai serabut taktau pilih. Sampai lah kami terlupa tujuan utama mai nak cari kain untuk Wati. Tapi punya la ikut napsu, sampai tak peduli dah kat orang lain. Dok edak cari kain sendiri ja. Hahaha. Ampun Wati. I ni asal nampak Wati melencong ke lain ja, I pun cepat-cepat cari kain untuk sendiri. Eh sendiri bukan I sendiri punya la. Untuk Kak Shaz order, mak, kak & sapa-sapa lagi la. Tapi untuk I sendiri punya ada la I sulam-sulam masa pilih kain untuk Wati. Oh sebenarnya Wati beli kain tu untuk kawan-kawan dia yang gojes ni. Semua dapat sepasang sorang. Nanti on her wedding day, semua pakai sama. How sweet. It was agreed & approved to get laced material in turquoise. Memang malatops sangat kain tu. Turquoise base with pink lace embedded with pink sequins. Pasti aku paling cantik  semua cantik di hari itu. Can't wait. 

Wati, your effort & your thoughts are very much appreciated. Though we never say it out loud, but you should know that we have the highest respect & gratitude on you for putting us first. For planning this trip just to find beautiful kains for us to wear on your big day. I can never say this face to face because I am just not that type of showing affection kinda person. Sorry for neglecting you for a split moment during the process. We have learnt our lesson & I hope that will just make our relationship grows fonder.

As for myself, I bought myself a beautiful telekung. Color hitam putih. Tu pun kena marah dengan Hubs sebab ada color. Katanya buat pakai kat rumah ja. Huhuhu. I beli sepasang lace untuk majlis sepupu Hubs, Syana nanti bulan 12 & sepasang lagi lace & kain songket untuk majlis my sweetheart, Dewi bulan 11 nanti. Eh next month ja. Kena hantar upah dah la ni. Nervous. Then ada la jugak 1 dress I bought dekat Braga Festival booth tu. Eh itu nanti I cerita ok. Yang lain pun memborong jugak kain. Ada yang orang order, ada yang untuk diri sendiri. I rasa I paling banyak beli kot. Terbit lagi rasa bersalah kat Wati. Ampun lagi ya Wati? Penyakit aku ni memang kronik. And I rasa paling bodoh sekali sebab langsung tak beli fridge magnet ok? I dok collect fridge magnet kat fridge. Boleh pulak tak beli. Tensi. Mula nak beli dah dekat orang yang jual-jual secara freelance (Hahahha. Apa tah nak panggil yang macam dia jalan-jalan sambil jual tu). Tapi kita baru tanya sorang how much, mai lagi 2-3 orang kerumun. Aaahh. Terus tak beli sebab jadi serabut. Last-last sampai ke sudah tak beli. I taktau pulak semua kedai kat dalam airport terima RM. Rupiah memang dah rapat. So tak beli la jugak. Cuma sempat beli kopi apa tah untuk our Primadonas masa kat boarding hall. Tu pun sebab I ternampak ada orang bayar guna RM. Terus serbu. Too bad takdak magnet kat situ :(
Muka kira duit.
Ni baru kegilaan kat 1 kedai.
Yang mana la aku nak beli kat Yana?
More.
Among the damages done.
Dah siap membeli, terus ke hotel nak check in. Harap-harap dah boleh masuk bilik. Sebab that morning after Kartika Sari, dah try nak check in tapi bilik tak ready lagi. Alhamdulillah kali ni pi, dah boleh masuk. Bilik was perfecto! Kami stay kat Aston Braga. Easy access to everywhere. Bilik tu macam service apartment. Ada 2 bilik. 1 with single bed & 1 with King bed. Boleh agak la kan siapa yang kena tidur atas sofa kat luar. Hahaha. Nasib baik selesa gak sofa tu. Huhuhu. Complete with a small island kitchen. Thank you so  much Wati for this as well. Nice hotel, nice room, nice spot & nice knowing you. Hahah tetiba. Sorry la tak ambik gambar-gambar dalam bilik. Time constrain. Yang ada cuma gambar-gambar di bawah. Enjoice!


Perut pun sudah meronta-ronta mintak diisi. Dah lunch time pun. Rasa macam lama gila shopping. Padahal baru beberapa jam ja. Duit dok keluaq macam ayaq. Mau tak rasa lama. Hehehe. Kami lunch di Mitra Sederhana Pasteur. Kedai makanan nasi padang. Haaaa tak pandang kiri kanan dah nak makan ni. Kami pun dihidangkan dengan berpinggan-pinggan lauk. Ternganga aku sat. Sebab I tak biasa jumpa macam ni. Kg.com katakan. Sekali rupanya they will serve you with numbers of dishes but it is up to you to take it or not. Once you dah cedok dalam pinggan tu, it will be charged la. Paham? So beringat-ingatlah bila makan. Kalau depa letak baju ka dalam pinggan tu, rasanya I boleh beringat tak? *jeling mata ke atas*
Hah nampak banyak mana? Juling mata nak pilih lauk apa. Tak keruan jadinya. Itu nak. Ini nak.
Hye. You is so nyummy. I miss you.
Pinggan den bertingkek-tingkek.
Ada satu cerita lawak tau kat kedai ni. Kami ni dok cari la mana la depa ni letak garfu. Ka orang sini memang tak makan guna garfu? Makan guna tangan ja. And the spoons provided hanya untuk cedok lauk? Tapi sebab tangan dah kotor pegang sana sini kain la segala mak nena, tak berani la nak makan dengan tangan even though dah cuci. So amik la jugak makan guna dua-dua sudu. Sedih sangat rasa dihati. Lucu pun ada.
Ini lah rupa bila makan dengan dua camca.
Dah habis makan-makan dok la nganga sembang-sembang sat. Tiba-tiba ternampak satu bungkusan kuning kat dalam bekas yang macam orang boh fork & spoon tu. Dok fikir, bagusnya restaurant ni bagi serbuk sugi. Hahahahha. Pastu bila angkat tengok eh ni besi macam camca ja. Amboi..bagi doorgift macam kenduri kawen pulak.
Misteri.
Sekali dah bukak.........................................................................
Misteri terungkai.
Laaaaaaaaaaaa....ampa dok ada dalam ni ka all this while? Hahahahahaha. Memang terasa diri sangat kg.com. Lucu sungguh. Hahahahahha gelak lagi.

Vongok takdak dah.

Le girls.
Alololo depa niiii.
Perut pun dah kenyang, mari kita teruskan eksplorasi ke factory outlets. Taktau nak pi mana sebab banyak sangat. But then Wati kata dia teringin nak pi Rumah Mode. Zaimah pun kata tempat tu cantik. So marilah kita. Ok la prices dekat sana agak murah la. Half of the prices yang ada kat boutiques. Juling lagi mata I. Tapi sambaq sehelai ja sebab macam rasa bersalah plak kat Hubs tak beli apa pun. Dia dok mau Oakley cap. Masalahnya tak nampak lagi Oakley boutique dimana-mana. And katanya buy him something yang tak dapat kat Malaysia. Haaaa...Takkan nak bok balik pompuan Indon. Ggggrrrr. Kat sini pun tak ambik banyak gambar sebab masa kat sini, cuaca tak elok sangat. Macam mendung-mendung, guruh kilat-kilat sikit. Huhuhu #YMTT
Cantik kan tempat ni? Tu pun tengah renovate nak buat apa ka lagi.
Lepas Rumah Mode, dah macam capek. Amboi capek. Penat dah uols. Balik hotel, tengok belek-belek lah brochure hotel punya Spa. Hmmm macam menarik ja ada as low as Rp150k. Beramai-ramai la kami turun ke bawah. Tapi dah buat appointment siap-siap la. Nasib baik ada slots. Setelah dipujuk rayu oleh masseurs tu, so kami ambik la sorang satu apa tah nama treatment tu. Sejam 15 minit sorang. Was seperated into two rooms. I dengan Zaimah, Jijah dengan Wati. Ya Ampun Zaimah....dari start orang tu pegang badan dia sampai habis la dia punya dok belahak terbahak-bahak. Hahaha. Sendawe bak kate orang keyell. Aku ni bantai tido. Bukan sedap kena urut. Tapi more to I feel like kena belaaaaiiii ja. Alahai lemah lembutnya lahhhh. Tensi tau. bayangkan sejam 15 min dok kena belai ja. Buat rugi duit ja. My 2nd frustration in Bandung! 1st was the cake lah. Nampak tak habis-habis dok mengungkit? Hahahha. Settle massage yang tak berapa nak massage tu, balik bilik siap-siap nak p dinner. Rupanya Zaimah pun tak puas hati dengan massage tu sebab yang dia pulak terlebih pressure. Dia dah la dok sakit muscle sebab buat squat, masseur tu pulak baik punya dok tekan. Dia dah bitau jangan kuat-kuat, dibuatnya jugak kuat. But Jijah & Wati depa puas hati & ok ja dengan treatment tu.
Entrance to the Spa. Meletup kan? Entrance je la pun meletup!
Udah siap-siap, we decided to visit Paris Van Java since it is highly recommended by Hubs. Kami pun taktau nak dinner mana, so might as well pi ja lah sana. Weather starting to get very windy & cold. Best surrr. Jalan-jalan dalam mall dia tu tapi tak beli apa pun sebab it was a bit pricy, duit pun dah takdak, perut pun lapar & it was about to close dah pun. So terus cari kedai mana nak makan. Jalan-jalan tengok macam best ja kedai tajuk Katjapiring ni. Sebab nampak dia tulis ada nyonya style food. Ok la kot. But it turned out to be not bad. Lepas makan, call pak supir terus balik hotel.
I pakai baju kelawaq ja.  Kewl kan?
Baju kelawaq. Apadahal?
One of the dishes. Ikan terbang. Yang lain tak sempat snap. Ok la the taste was not bad. Except for the Bakso. Macam sup fishball Mak Mah ja.
So with that, we wrapped up the day. End of day 1 in Bandung. Tiring but satisfying.

I will update on the 2nd & last day of the trip tomorrow ok. Letih dah otak. Sambil-sambil buat keja ofis ni. Tu yang dok delay dari pagi tadi.

Tomorrow ok ladies?

XX














Tuesday, 1 October 2013

Pre-Bandung - Part I

Assalamualaikummmmm.

#nowplaying She's Gone - Steelheart

Ececehhh dengar lagu sambil update blog. Lagu pulak She's Gone. Nak nangis sambil type. Tapi kisah hari ni tak sedih. Hahah. Amboi diaaa...dengar lagu, update blog. Boss takdak la katakannnnn. Huhuhu.

You all dah ready ka nak dengar cerita I ni? P ambil bantal, selimut & aiskrim cepat. Layan ni. Hahah. Mati lah puji diri sendiri.

Semua orang tau kan I ke Bandung Khamis lepas yakni 26 Sept 2013? Tapi hari Rabu I dah ke KL. My flight to Bandung was on Thursday early morning at 6.20am. Kena awal pergi KL sebab need to be at the airport at 4ish am. Rabu tu I ambik halfday. Gedik sangat. Kebetulan my boss kena pi KL gak. His flight was at 7.50pm MAS. Mine was 7.45pm Airasia. Boss sound ushi punya :

Boss : Eh your flight at 7.45pm kan? I punya 7.50pm. Pasepa you ambik halfday? I pukul 4pm pun ada meeting lagi ni.
Me : Amboi boss...you takpa la ada driver..I ni tumpang orang.
Boss : Hohohoh (memang boss I gelak bunyi lagu tu)

I balik halfday tu, I pi visit my in laws dulu sat. I dah pi tengok Mak the night before dah. Ni saja la pi jumpa depa. Nanti dah berapa hari tak jumpa kan. Lagipun I nak pinjam tuala nipis & beg siam tuuu. Dasar sangat! Hihihihi. Sempat jugak lunch malatops kat sana. Ikan bawal sumbat sambal panas-panas uolsss. Tambah dua kali ngkooo. I memang tak malu dengan in laws I. Selamber badak ja tambah. Malu, lapar katanyaaaa.

#nowplaying BYOB - System of a Down

Shidi (husband Jijah) hantar kami ke airport. Sedih dapat jumpa Hubs pagi sat ja sebelum keluar pi kerja. Dia memang tak dapat la nak hantar I pi mana-mana within his working hours. Ms Qalee tak ikut. Jijah takut dia terjun keluar ikut tingkap kapatebang sebab tak sampai hati nak tinggal anak. Hahaha. Ok I made that up ^.^

On our way to the airport. Uploaded on IG dengan caption "dok pi dah dok pi dah".
#nowplaying Unintended - Muse

Kat airport, jumpa cik Wati. Our main person yang nak pi Bandung tu. Hehehe. Lepak-lepak jap check in bag apa patut (bag check in guna Wati punya kilo. Staff dapat 20kg ok. Mek ni balik Penang lenggang kangkung ja). Tengah lepak,Yana sampai. Nak babai-babai kami. And nak pass barang to Zaimah. And jugak nak bagi duit kat I dia pesan beli kain.

Sekali lagi gambar dicilok dari IG. Heheh. Yana pi keja pakai tudung. Ampa jangan dok kedot-kedot dahi sangat la haih.
So we departed at 7.45pm as scheduled. Sesampainya di sana, Erwan dah tunggu siap. Erwan tu tunang si Wati. Terus shoot ke Cyberjaya sebab dah berjanji dengan Yang nak dinner kat Saba. Ada kisah dengan Saba ni. Tiba-tiba jadi I yang nak makan sangat-sangat. Hhahah. Lawak. Boleh plak dok brainstorm siapa yang nak makan nasi arab asalnya. Yang I ingat, hari tu kan I ada meeting kat KL & macam dok plan-plan dengan Yang nak lunch sama-sama. Tapi tak sempat lah kan. I kat Cyber, Yang kat KLCC. Yang cakap nak bawak pi makan nasi arab. So I macam happy la kan. Tapi takat tu je la. Pastu Jijah plak ada cakap Shidi ada dok pi makan nasi arab kat KL tapi tak pasti lokasi. So dok banyak la cakap pasal nasi arab. Then bila tiba hari nak ke KL ni, Yang cakap nak bawak pi makan kat Saba nasi arab ni lah. Tiba-tiba nama I digembar-gemburkan cakap I yang nak makan. Hahahha. Gegel konfius sat. Tapi ok la. Sedap kot Saba ni. Cuma potong sikit sebab I kengkonon perut banyak angin, so order la teh apa tah. Sekali mai, siap ada bunga cengkih, lawang dan sebagainya. Tak boleh blah! I sip sekali ja pastu nak muntah dah. Chaiiittt. I happy that night sebab dapat jumpa Ariq! Last I jumpa dia masa tu dia dalam pantang. I pi visit Yang sebab dia pantang kat rumah Jelutong. Salah fakta. I last jumpa Ariq masa kenduri tunang Wati. Cuma masa tu tak dapat gomol sebab ramai sangat dok kerumun dia. Pop star tau Ariq tu. Ampa kenai? Heheheh. Makan kenyang-kenyang, Ariq pun dah pass his bedtime, kami pun nak gerak balik dah sebab need to wake up at 3.30am! Masa tu dah almost 11pm! T__T"

Friendly Ariq. Me loikey!
Sampai rumah, bersihkan diri, sembang-sembang sat merapu gelak-gelak. Pastu terus hit the sack. Takleh jadi ni. Sekejap pun kena gak tido. Kalau tak, esok siap la migraine. Tido atas katil 3 orang. I sukaaaaaaaa. Heheh. Tapi I kena tido tengah. Baru tak gadoh nak berebut selimut. Hehehe. Bijak kan?

On the day itself, I will update in the next entry ok? Baru la nampak banyak sikit entry I. Hahahah.

To be continued........................

XX